hy    |   fr

Իրաւացուցանեմ (ուցի)

va.

to justify, to approve, to do justice;
— զիրաւունս այրուոյն, to support the cause of widows;
— զոք թագաւորել, to confer the right to reign, to legitimate the reign.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
—ուցանեմ

Voix Active

Indicatif
Présent
ես իրաւացուցանեմ
դու իրաւացուցանես
նա իրաւացուցանէ
մեք իրաւացուցանեմք
դուք իրաւացուցանէք
նոքա իրաւացուցանեն
Imparfait
ես իրաւացուցանեի
դու իրաւացուցանեիր
նա իրաւացուցանէր
մեք իրաւացուցանեաք
դուք իրաւացուցանեիք
նոքա իրաւացուցանեին
Aoriste
ես իրաւացուցի
դու իրաւացուցեր
նա իրաւացոյց
մեք իրաւացուցաք
դուք իրաւացուցէք
նոքա իրաւացուցին
Subjonctif
Présent
ես իրաւացուցանիցեմ
դու իրաւացուցանիցես
նա իրաւացուցանիցէ
մեք իրաւացուցանիցեմք
դուք իրաւացուցանիցէք
նոքա իրաւացուցանիցեն
Aoriste
ես իրաւացուցից
դու իրաւացուսցես
նա իրաւացուսցէ
մեք իրաւացուսցուք
դուք իրաւացուսցջիք
նոքա իրաւացուսցեն
Formes d'impératif
Prohibitif
դու մի՛ իրաւացուցաներ
դուք մի՛ իրաւացուցանէք
Impératif
դու իրաւացո՛
դուք իրաւացուցէ՛ք
Exhortatif (thème du présent)
դու իրաւացուցանիջիր
դուք իրաւացուցանիջիք
Exhortatif (thème du passé)
դու իրաւացուսջի՛ր
դուք իրաւացուսջի՛ք